Κύπρος

Στέλλα Λάμπρου: Όταν η δημιουργία έχει όνομα!

By  | 

Μια γυναίκα που η παιδική της ζωγραφιά ήταν η κάτοψη του σπιτιού της δεν θα μπορούσε παρά να ασχοληθεί με το σπίτι, και ότι συνδέεται με αυτό. Η σύμβουλος εσωτερικών χώρων Στέλλα Λάμπρου, μας μιλάει για την επαγγελματική της πορεία, και πως μια μεγάλη απόφαση εν καιρώ οικονομικής κρίσης κατάφερε να της αλλάξει την ζωή.

Πώς αποφασίσατε να γίνετε σύμβουλος για εσωτερικούς χώρους; Τι ερέθισμα πήρατε και από πού;

Από τότε που θυμάμαι τον εαυτό μου με ενδιέφεραν τα σπίτια. Ακόμη και στην τότε γενιά που δεν υπήρχαν και ιδιαίτερα ωραία σπίτια, μπορούσα να ξεχωρίζω και να γνωρίζω ποια ήταν ωραία. Περιφερόμουν στην Λεμεσό και έβλεπα αρχιτεκτονικά ποια ήταν ωραία.

Ποια ήταν η πρώτη ένδειξη;

Την πρώτη φορά που μας είπαν στο δημοτικό να ζωγραφίσουμε το σπίτι μας, εγώ είχα σχεδιάσει κάτοψη, και θυμάμαι είχε κάνει πολύ εντύπωση στους δασκάλους, το είχαν μεταφέρει και στο ανώτερο για να δείξουν τι είχα σχεδιάσει. Μου άρεσε πάντα, είχα μία τάση για τα σπίτια τρομερή. Μελετούσα τα πάντα στην αρχιτεκτονική των σπιτιών ακόμη και τους κήπους τους. Κάναμε βόλτα με τα πόδια ή τα ποδήλατα και εγώ παρακολουθούσα τα σπίτια.

Ποια ήταν η πορεία σας;

Όταν είχα αποφοιτήσει από το σχολείο αποφάσισα να ακολουθήσω το Τεχνικό και Αρχιτεκτονικό Σχέδιο και έτσι σπούδασα στην Θεσσαλονίκη. Όταν επέστρεψα στην Κύπρο ξεκίνησα δουλειά στο μεγαλύτερο αρχιτεκτονικό γραφείο για την τότε εποχή, όμως μετά δεν μου άρεσε η κλεισούρα του γραφείου, και το ότι δεν έκανα ενδιαφέρον πράγματα για εμένα, τα περισσότερα τα έκαναν οι αρχιτέκτονες, ακόμη τότε δεν υπήρχε ούτε το interior και έλειπε η δημιουργία, έτσι πήρα την απόφαση και παραιτήθηκα. Στην συνέχεια είχα κάνει κάτι εκ διαμέτρου αντίθετο. Μου αρέσει ο κόσμος και έτσι πήγα και έγινα hotel rep ήταν ο αυθορμητισμός και παρορμητισμός της ηλικίας, γνώριζα πολύ καλά Αγγλικά και Γαλλικά οπότε προσλήφθηκα από μία διαφήμιση που είχα δει. Εκεί συναντιόμουν με τους τουρίστες και κάναμε information meeting, τότε το επίπεδο ήταν πολύ καλό ήταν οι χρυσές εποχές του τουρισμού στην Κύπρο. Αυτό με βοήθησε πολύ στο να γνωρίσω τις άλλες κουλτούρες μέσα από την επαφή με τον κόσμο. Ήταν κάτι πολύ καλό για εμένα γιατί έμαθα την νοοτροπία και την σκέψη άλλων λαών μέσα στα δύο χρόνια ενασχόλησης μου.

Δεν σας έλειπε όμως η αρχιτεκτονική, το design και που αφήσατε αυτά που αγαπούσατε;

Όχι δεν μου είχε λείψει το διάστημα που βρισκόμουν εκεί. Μετά είχα αρχίσει και έκανα σχέδια κοσμημάτων, πάλι κάτι εντελώς διαφορετικό. Αυτό προέκυψε γιατί είχε ανοίξει ο αδερφός μου κοσμηματοπωλείο λόγο του ότι ήταν ο πατέρας μου κοσμηματοπώλης, και έτσι έκανα τα δικά μου designs σε κοσμήματα με πολύ διαφορετικά υλικά κάτι πολύ προχωρημένο για την τότε εποχή. Έκανα αυτές τις αλλαγές στην ζωή μου. Όταν είσαι μικρός τις κάνεις. Στα 29 μου όταν είχα ήδη παιδιά, ο αδερφός μου αποφάσισε να φύγει από την Κύπρο και έκλεισε το κατάστημα. Από πάνω υπήρχε ένα κατάστημα με υφάσματα, wallpapers κλπ και μου πρότειναν να αναλάβω το κατάστημα. Τότε τους είπα δεν ξέρω, όμως όταν έγινε το interview μου είπαν ξέρεις τόσα πολλά για υφάσματα, τα οποία εγώ τα γνώριζα από την οικογένεια της μητέρας μου που ήταν όλοι υφασματοπώλεις, θυμάμαι τότε ήταν η εποχή που ραβόμασταν και έπρεπε να συνδυάζουμε υφάσματα, κλωστές, κουμπιά κάτι που πάλι το έκανα με μεγάλη ευχαρίστηση. Έτσι γνώριζα τις ποιότητες των υφασμάτων μεγαλώνοντας μέσα σε αυτά από τα υφασματοπολεία θείων μου.Έτσι λοιπόν ξεκίνησα σε αυτό το κατάστημα στο οποία έμαθα πάρα πολλά πράγματα.

Για πόσο καιρό ήσασταν σε αυτό το κατάστημα;

Για 23 χρόνια ήμουν εκεί και μετά αποφάσισα να προχωρήσω να ανοίξω ένα δικό μου κατάστημα.

Μετά από 23 χρόνια τι ήταν αυτό που σας ώθησε σε αυτή την απόφαση;

Πιέστηκα από το περιβάλλον μου. Επειδή ήδη έκανα αυτό που μου άρεσε και ήμουν αφεντικό του εαυτού μου, μου είχαν απόλυτη εμπιστοσύνη να κάνω ότι ήθελα και ήταν μια άψογη συνεργασία. Οι συγκυρίες όμως σε μία φάση της ζωής μας που είχε αρχίσει και η κρίση, είχε χάσει την δουλειά του ο σύζυγος μου και έπρεπε να πάρουμε μία απόφαση. Ή θα κάναμε κάτι στον δικό του τομέα όπου ήταν τα το shipping, ή κάτι στον δικό μου και αποφασίσαμε πως ο δικός μου τομέας ήταν πιο προσιτός.

Δεν ήταν όμως μεγάλο ρίσκο στην περίοδο της κρίσης και ενώ ο άντρας σας είχε χάσει την δουλειά του να αφήσετε και εσείς την δική σας για κάτι νέο;

Πολύ μεγάλο ρίσκο, και το πήραμε βασιζόμενοι στις ικανότητες μας. Ο σύζυγος μου στον τομέα του τα shipping και logistics όπου μπορούσε να στηρίξει ένα κομμάτι που εγώ δεν γνωρίζω καθόλου. Έτσι ανέλαβα εγώ το δημιουργικό τμήμα και τελικά βγήκε ένα καλό δίδυμο. Ο κόσμος με εμπιστευόταν ήδη οπόταν ήταν εύκολο στο να με ακολουθήσουν. Εγώ φοβόμουν αρκετά για αυτό το βήμα, αλλά οι γύρω μου ήταν σίγουροι.

Μιλήστε μας λίγο για το More Home και τι προσφέρει;

Το More Home με δύο λέξεις θα έλεγα ότι ντύνει το σπίτι. Έχουμε τα πάντα που χρειάζονται για το ντύσιμο του σπιτιού, κουρτίνες, blinds, wallpapers, χαλιά, μαξιλαράκια και μια γκάμα με αντικείμενα που αρέσουν της ομάδας με λίγο διαφορετικό στιλ, αυτά με βοηθάνε εμένα στο να κλείσω ένα σπίτι που φτιάχνουμε. Έχουμε υφάσματα που μπορούμε να ντύσουμε καναπέδες και με αυτό τον τρόπο να αλλάξει εντελώς η όψη του σπιτιού. Στο More Home έχουμε μια προσωπική επαφή με τον πελάτη για να δούμε κυρίως τις ανάγκες του και κάθε πελάτης και κάθε σπίτι είναι ξεχωριστό. Δεν είναι κάτι που κάνουμε στην μάζα, δεν θα δώσουμε ή να κάνουμε τα ίδια στους πελάτες. Είμαι πολύ περήφανη και για το making μας δηλαδή τον τρόπο ραψίματος που γίνεται, θεωρώ πως εάν κάτι δεν ραφτεί σωστά ακόμη και να είναι το καλύτερο ύφασμα δεν είναι ωραίο και δεν θα έχει τα επιθυμητά αποτελέσματα.

Από που εμπνέεστε;

Κάθε Γενάρη στο Παρίσι είναι μια πολύ μεγάλη έκθεση υφασμάτων με designers. Βλέπουμε όλες τις νέες συλλογές, πως δουλεύουν οι designers και είναι κάτι που μας ανανεώνει.

Έχετε κάποιο συγκεκριμένο στυλ που αγαπάτε; Γενικώς, ποια είναι η φιλοσοφία σας όσον αφορά τη διακόσμηση ενός χώρου;

Μου αρέσουν πολλά και διάφορα στυλ, δεν σημαίνει όμως πως μπορώ να ζω σε αυτά. Δηλαδή μου αρέσει πολύ το bohemian, αλλά όχι για να ζω. Το δικό μου στιλ θα έλεγα είναι french country μεταξύ και του scandinavian που είναι τάση τώρα και έχει πάρει τεράστιες διαστάσεις. Το french country ονομάζετε και farm house που ακούγετε λίγο παράξενο στην Κύρπο, έχει πολύ ωραία πράγματα με φυσικά υλικά χρησιμοποιούν πολύ λινό χωρίς να τους φοβίζουν και τα prints. Είναι και πολύ ανάλαφρο σε αντίθεση με το english country, γενικά η φιλοσοφία μου είναι αυτή και ότι τα σπίτια κυρίως πρέπει να είναι homey. Δεν μου αρέσουν καθόλου οι κρύοι χώροι και τα minimal για σπίτια.

Ποιο είναι το πιο συχνό λάθος που συναντάτε όταν μπαίνετε σε κάποιο χώρο;

Το πιο συχνό λάθος που γίνετε στην Κύπρο είναι ότι αγοράζουμε ακριβά έπιπλα γεμίζοντας το σπίτι και καταλήγοντας να είναι μια έκθεση επίπλων . Ο κόσμος φοβάται να βάλει το δικό του στίγμα, βλέπει τι κάνει και τι βάζει ο δίπλα για να κάνει το ίδιο. Δεν έχει τον χαρακτήρα των ανθρώπων το σπίτι τους. Ένα άλλο μεγάλο λάθος είναι ο φωτισμός, έχουμε μια μανία με κεντρικό φως το οποίο κόβει το σπίτι και αντί να το κάνει homey  το καταστρέφει. Το ύφασμα επίσης κάνει την διαφορά στο ντύσιμο του σπιτιού. Ακόμη έχουμε μια τάση στην Κύπρο κυρίως οι προηγούμενες γενιές, να μην αλλάζουμε τίποτα, τα αφήνουν όλα ίδια και φοβούνται την αλλαγή.

Θεωρείται ότι οι Κύπριοι έχουν καλή σχέση με την διακόσμηση ή όχι;

Πιστεύω πως τώρα ξεκινά, είναι κάτι καινούργιο για τους Κύπριους. Ενδιαφέρονται πολύ για το σπίτι τους, και ξοδεύουν και πολλά λεφτά για αυτό. Δεν είναι όμως εύκολοι στις αλλαγές, για παράδειγμα οι ξένοι αλλάζουν συνεχώς σπίτια και με αυτό τον τρόπο αποκτούν και εμπειρία στα λάθη των σπιτιών, και πως μπορούν να τα αποφύγουν. Εμείς κάνουμε ένα σπίτι που στοιχίζει αρκετά και έτσι πρέπει να μείνουμε σε αυτό το σπίτι με τα λάθη του. Δεν το εγκαταλείπουμε. Οι Ρώσοι λένε το πρώτο σπίτι το χτίζεις για τον εχθρό σου, το δεύτερο για τον φίλο σου και στο τρίτο μένεις. Πιστεύω πως τώρα είναι η πρώτη γενιά με ωραία σπίτια στην Κύπρο, παλαιότερα ήταν πιο basic υπήρχαν απλώς πιο μεγάλα και πιο μικρά σπίτια.

Πιστεύετε πως αυτή η εξέλιξη είναι λόγο του διαδικτύου;

Ναι εννοείτε, τώρα η νέα γενιά έχει πολλά εφόδια. Η τεχνολογία είναι σπουδαίο πράγμα. Λατρεύω την τεχνολογία και τα επίπεδα που μας ανέβασε. Τώρα βρισκόμαστε στο μεταβατικό στάδιο, τα τελευταία 15 χρόνια θα αλλάξει όλη η αντίληψη.

Ποιο είναι μέχρι στιγμής το αγαπημένο σας project;

Υπάρχουν μερικά projects που σου παίρνουν περισσότερο χρόνο, δηλαδή εάν ο πελάτης μου έρθει από την αρχή των αρχιτεκτονικών σχεδίων. Αγαπώ πολλά projects, αλλά στο να έχω πιο αγαπημένα συντείνει και ο πελάτης, εάν θα έχω ταύτιση και χημεία μαζί του. Το να κάνεις ένα project θέλει χρόνο δεν είναι κάτι απλό, οπόταν με τον πελάτη δημιουργείται μια σχέση. Από την στιγμή που ο πελάτης θα σε εμπιστευτεί τότε βγαίνουν πολύ ωραία αποτελέσματα, δεν θα ήθελα να ξεχωρίσω κάποιο. Αγαπώ όμως πολύ και τα παιδικά δωμάτια.

Πως γίνεται ή τι χρειάζεται να κάνει ένας νέος επαγγελματίας του χώρου σας, ώστε να καταφέρει να βγει από τα όρια της ανωνυμίας και να αποτελέσει brand name;

Η συμβουλή μου θα ήταν να ακούει πρώτα τον πελάτη χωρίς να ξεκινήσει με έπαρση ότι θα κάνει κάτι που θεωρεί πως είναι το σωστό και αρέσει στον ίδιο. Γιατί εάν κάνουμε κάτι που δεν θα αρέσει στον ιδιοκτήτη δεν πρόκειται να δώσει credit. Είναι δύσκολες εποχές και όπως και σε όλα τα επαγγέλματα υπάρχουν οι καλοί, οι κακοί, οι μέτριοι κλπ. Κάποιος που θέλει να βγει από την ανωνυμία θα συμβούλευα πρώτα να δουλέψει σε πιο μεγάλα γραφεία να αποκτήσει την εμπειρία που είναι το πάν και σε βοηθάει στο να εξελιχθείς.

Επηρεάζει η οικονομική κατάσταση τη δουλειά σας;

Βέβαια. Ο άνθρωπος πρώτα θα ντυθεί, θα τραφεί και μετά θα φτιάξει κάτι στο σπίτι του. Όμως δεν πιστεύω πως κάποιος πρέπει να ξοδεύει υπέρογκα ποσά, μπορεί να γίνει μία αλλαγή σιγά σιγά. Καλύτερα να γίνεται αργά και σωστά μία αλλαγή παρά να βιαστεί κάποιος και να παίρνει πράγματα που στο τέλος δεν θα προσφέρουν κάτι. Να παίρνουμε αντικείμενα που να είναι διαχρονικά και να ανακυκλώνονται. Επίσης την μόδα πρέπει να την ακολουθούμε στα μικρά αντικείμενα και όχι σε μεγάλα που θα έχεις για πολλά χρόνια.

Βιώνετε τον ανταγωνισμό στον χώρο σας;

Υπάρχει σε μεγάλα projects από developers οι οποίοι έχουν τους ανθρώπους που συνεργάζονται, όπως έχω και εγώ. Οι άνθρωποι όμως που μας ξέρουν μας εμπιστεύονται και είναι σίγουροι για το αποτέλεσμα, έτσι δεν χρειάζονται να το ψάξουν.

Οι μελλοντικοί σας στόχοι;

Οι στόχοι μου είναι να εκπαιδευτεί καλύτερα ο κόσμος και να συνεχίζω να δίνω ποιότητα η οποία να αναγνωρίζετε.