Κύπρος

Μαρία Χρυσοστόμου: Δημιουργός από κούνια! «Τέχνη να’ναι κι ό,τι να’ναι»

By  | 

Η Μαρία είναι μια δημιουργός της τέχνης που παρά το νεαρό της ηλικίας της κατάφερε να πετύχει πολλά από τα όνειρα της. Τελειώνοντας τις σπουδές της στην Μουσική και το μεταπτυχιακό της στην στην μουσική σύνθεση για θεατρικά και ταινίες επέστρεψε στο νησί μας με τις επιτυχίες να διαδέχονται η μία την άλλη. Στα εικοσιτέσσερα της χρόνια την βρίσκουμε να διευθύνει το δικό της εργαστήρι μουσικής και θεάτρου, να έχει δημιουργήσει την δική της θεατρική ομάδα, να ετοιμάζετε για την παρουσίαση της ποιητικής της συλλογής στο “Θεατρικό Μουσείο Κύπρου” και την έκδοση του πρώτου της βιβλίου.

Η νεαρή μουσικός, συγγραφέας αλλά και ποιήτρια μας μιλά αποκλειστικά για τα επιτεύγματα της επιβεβαιώνοντας μας πως είναι μια αυθεντική δημιουργός της τέχνης!

Μαρία μίλησε μας λίγο για την πορεία σου.

Είμαι μουσικός. Ξεκίνησα μαθήματα πιάνου στην ηλικία των 5 και ακολούθησαν μαθήματα θεωρητικά, σολφέζ, φωνητικής, σαξοφώνου. Κάπου στα 14 αντιλήφθηκα ότι ήταν το μόνο που ήθελα να κάνω εφ’ όρου ζωής, έτσι κι έγινε. Σπούδασα μουσική στην Αγγλία δίπλα από σπουδαίους ανθρώπους και παράλληλα έκανα θεατρολογικά μαθήματα στο Department του “Music and Drama” της σχολής μου, με επίσης σπουδαίους ανθρώπους και ηθοποιούς. Ακολούθησε μεταπτυχιακό στην μουσική σύνθεση για θεατρικά και ταινίες. Κάπου εκεί, κατάλαβα ότι μου ήταν αναγκαίο πλέον, να ασχολούμαι καθημερινά με κάποιο τρόπο και με το θέατρο. Επέστρεψα το 2015 από την Αγγλία και δημιούργησα το «Εργαστήρι Μουσικής & Θεάτρου Μαρία Χρυσοστόμου» στον Άγιο Δομέτιο όπου γίνονται ατομικά και ομαδικά μαθήματα μουσικής, μουσικών οργάνων, θεωρητικών μαθημάτων καθώς και μαθήματα θεάτρου. Στα τέλη του 2016 αποφάσισα να δημιουργήσω την θεατρική ομάδα «Ανάμνηση» όπου θα παρουσιάζει μόνο δικά μου συγγραφικά έργα.

Πως ξεκίνησε το γράψιμο στην ζωή σου;

Ωραία ερώτηση. Θυμάμαι στην Τετάρτη τάξη του δημοτικού που έγραψα το πρώτο μου βιβλίο. Είναι ακόμα μόνο σε χειρόγραφη μορφή, και είναι μια ιστορία που είχα ακούσει εκείνο τον καιρό με λίγο «φούσκωμα». Σε σπασμένες εικόνες με θυμάμαι και πιο μικρή να ξεφεύγω από τον τίτλο της έκθεσης και να γράφω δίπλα στο πρόχειρο μου κάτι που μου ήρθε και το ανάπτυσσα αργότερα. Τώρα μετράω 187 ποιήματα, 13 μονολόγους, 26 παραμύθια για παιδιά και τώρα πειραματίζομαι με θεατρική γραφή για περισσότερο από 2 ρόλους.

Ήταν κάτι που ονειρευόσουν από παιδί ή προέκυψε στην πορεία;

Πιστεύω πως είναι κάτι που προέκυψε στην πορεία, ίσως άρχισε από τα πολλά βιβλία που διάβαζα. Εδώ να σου πω ότι ήμουν πραγματικά βιβλιοφάγος, κυρίως μέχρι το τέλος φοίτησης στο Δημοτικό. Ίσως διάβαζα προχωρημένα για την ηλικία μου, και αυτό να έφερε καλύτερα αποτελέσματα. Θυμάμαι, το «Ημερολόγιο της Άννας Φρανκ», τον «Γιούγκερμαν» στην δευτέρα τάξη Δημοτικού και τις πρώτες μου αναγνώσεις της Agatha Christie στην Τρίτη Δημοτικού. Νομίζω αυτά τα αναγνώσματα με ωρίμασαν και απότομα. Παρ’ όλα αυτά όταν έγραφα στίχους ένιωθα την ανάγκη να γράφω περισσότερα από απλό στίχο.

Μίλησε μας λίγο για την παράσταση «Ελάσσονα μονοπάτια».

Λοιπόν, η παράσταση αυτή είναι ένα πάντρεμα ποίησης και μουσικής δικής μου, σε μόνο 20 λεπτά όπου είναι σκηνοθετημένο για συγκεκριμένο χώρο, το Θεατρικό Μουσείο Κύπρου. Αρχικά, ξεκίνησε από μια μικρή ανάγκη να κάνω κάτι στον χώρο του Θεατρικού μας Μουσείου. Αργότερα, ήρθε η ιδέα ποίησης εντός του χώρου, και αποφασίσαμε να το κάνουμε τον Μάρτη μιας και στις 21 Μαρτίου γιορτάζετε η μέρα ποίησης και 27 Μαρτίου γιορτάζετε η μέρα θεάτρου. Το πάντρεμα αυτών των δυο τεχνών και ειδικά μέσα σε αυτό τον χώρο με ιντρίγκαρε. Όταν άρχισα να το στήνω την ιδέα με δυο φίλες ηθοποιούς, αντιλήφθηκα ότι τον Μάρτη γιορτάζετε επίσης και η μέρα γυναίκας. Έτσι, έγινε η πρόταση σε οκτώ υπέροχες γυναίκες ηθοποιούς, και τώρα είμαστε εδώ. Πιστεύω η δυναμική που θα βγει από αυτές τις γυναίκες θα είναι αξέχαστη. Μαζί μου έχω τις: Μαρίνα Βρόντη, Χρυστάλλα Καλλένου, Ειρήνη Κογκορόζη, Παντελίτσα Λοΐζου, Ήβη Νικολαΐδου, Θέμιδα Νικολάου, Θέμις Ππόλου, Μυρσίνη Χριστοδούλου. Στην παρέα θα βρίσκεται και ο βιολιστής και συντονιστής της παράστασης, Ελένιος Ισιδώρου.

Είναι η πρώτη φορά που βγάζεις κομμάτια σου προς τα έξω. Νιώθεις σίγουρη;

Νιώθω σίγουρη, λόγω της ομάδας που έστησα για τα «Ελάσσονα μονοπάτια». Εκτιμώ την δουλειά της καθεμιάς, και το τι ψυχικό μου προσφέρουν κάθε φορά που φοράνε ένα ρόλο. Και γι’ αυτή την παράσταση η κάθε μια παίρνει το ποίημα, το νιώθει δικό της και μπορεί να το κάνει όπως θέλει, γι’ αυτό τις διάλεξα. Κάθε θεατρικό ταξίδι είναι όμορφο. Έχει τα ωραία και τα κακά του. Είναι ένα ταξίδι που κρατάει τόσο λίγο, και ίσως τον επόμενο μήνα ήτον επόμενο χρόνο να μην δουλεύεις με τα ίδια άτομα. Απλά χρειάζεσαι και πάλι καθαρά μάτια να το καταλάβεις, πριν τελειώσει ο χρόνος.

Ποιο θα έλεγες πως είναι το «στίγμα» στα ποιήματα σου για αυτή την παράσταση;

Χμμμ. Θα το άφηνα ελεύθερο στην κρίση του κάθε θεατή, καθώς και ο τίτλος. Έψαχνα τίτλο με βάθος, αλλά και με ελευθερία, να ταξιδεύει ο καθένας με ό,τι έχει ανάγκη να ακούσει και να νιώσει. Ας αφήσουμε και το «στίγμα» ελεύθερο.

Ποια είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της γραφής σου;

Η επανάληψη και ο μονολεκτικός λόγος. Νιώθω πως μόνο όταν δώσεις έμφαση ξανά και ξανά, φαίνεται τι θες να πεις.

Τι σημαίνει για σένα η ποίηση;

Ελευθερία, καταφύγιο, επικοινωνία.

Από πού εμπνέεσαι;

Από τα πάντα. Όλα, ζωντανά και νεκρά. Ακόμα και άψυχα αντικείμενα. Όλα, έχουν μια όμορφη πλευρά, ή μια γλυκόπικρη γεύση που σε εμπνέουν, αρκεί να έχεις μάτια καθαρά. Η αλήθεια είναι πως υπάρχει και μια Μούσα, εδώ και χρόνια, και ίσως της χρωστώ πολλά απ’ όσα έγραψα…

Θα ήθελες να μας μιλήσεις για την Μούσα στην οποία αναφέρεσαι;
Θα ήθελα να προστατεύσω αυτό το κομμάτι μου. Ξέρει αυτή, και είναι αρκετό.

Λέγεται ότι η ποίηση ενέχει μελωδία. Έχεις σκεφτεί ποτέ να μελοποιήσεις κάποιο από τα ποιήματά σου;

Όπως σου είπα και πιο πριν, ήθελα κάτι ελεύθερο. Αυτό το ελεύθερο, το έχω πάντα στη ζωή μου, και σε ότι γράφω. Είτε είναι μουσική, είτε στίχοι, είτε ποιήματα. Νιώθω πως αν μελοποιήσω κάποιο ποίημα χάνεται η ελευθερία, γιατί θα καθορίσω εγώ αν είναι το ποίημα έχει λύπη ή χαρά ή ακόμα κι ελπίδα. Εγώ ξέρω τι γράφω και γιατί, αλλά κάθε άνθρωπος ίσως το λάβει διαφορετικά. Αυτή την στιγμή δεν θέλω να μελοποιήσω κανένα ποίημα μου. Εύχομαι να εμπνεύσει άλλους μουσικούς να το κάνουν.

Ποια γνώμη έχεις για τη λογοτεχνία που γράφεται σήμερα στη χώρα μας;

Βλέπω όμορφες δουλειές, μικρές και μεγάλες. Ακόμα και άτομα που γράφουν κάτι μικρό για μια σχολική παράσταση, και μεγάλες όπου γίνονται βιβλία με μεγάλη επιτυχία. Θα ακουστεί πεζό, αλλά σε κρίσιμους καιρούς η τέχνη ανθίζει και πάντα θα ανθίζει. Είναι τρόπος διαφυγής, γι’ αυτό και το γράψιμο είναι μια επιλογή, και φαίνεται να είναι αρκετοί Κύπριοι που βρίσκουν καταφύγιο στην λογοτεχνία.

Ποιοι είναι οι «εχθροί» της ποίησης στην εποχή μας κατά τη γνώμη σου;

Η εποχή από μόνη της. Όσο καλά κι αν φέρνει μια κρίσιμη εποχή, μπορεί να αφήσει και μια μαύρη τρύπα πίσω της.

Ποια τα πλεονεκτήματα αλλά και ποιοι οι κίνδυνοι για την ποίηση στην εποχή των ηλεκτρονικών υπολογιστών;

Πλεονεκτήματα ότι μπορείς να διαβάσεις ποίηση από την άλλη άκρη της Γης, μιας και ίσως δεν μπορείς να έχεις το βιβλίο του ποιητή στα χέρια σου. Κίνδυνοι, μειονεκτήματα θα σου απαντήσω πιο προσωπικά. Εγώ δεν αποχωρίζομαι ποτέ-ποτέ ένα τετράδιο, ένα μολύβι, κι ένα στυλό, γιατί είναι πολλές οι στιγμές που μπορεί να θέλω να γράψω κάτι. Όμως όταν βρίσκομαι κοντά από τον υπολογιστή γράφω απευθείας εκεί όσα σκέφτομαι, και κάνω τις αλλαγές εκεί, επειδή είναι και πιο γρήγορο. Αλλά χάνεται η μαγεία της γραφής. Άλλο να βλέπεις τα λάθη σου, τις μουτζούρες σου, τις αλλαγές σου στο χαρτί. Για ‘μένα είναι ο πιο σημαντικός κίνδυνος.
Πως πήρες την απόφαση να προχωρήσεις στην έκδοση του δικού σου βιβλίου;

Όταν είδα ένα μικρό όνειρο να πραγματοποιείται στο Θεατρικό Μουσείο Κύπρου είπα, γιατί όχι;

Μίλησε μας λίγο για το βιβλίο σου και πότε θα το εκδόσεις;
Το βιβλίο εκδίδεται εντός του μήνα και είναι μόνο μια ποιητική συλλογή μου. Ο τίτλος του βιβλίου είναι “Μείζονα ή Ελάσσονα;”

Με τι άλλο ασχολείσαι πέραν από το γράψιμο;

«Τέχνη να’ναι κι ό,τι να’ναι». Σου απαντώ με ένα τίτλο που χάρισα σε ένα από τα διηγήματα μου. Την απάντηση καθόρισε την εσύ.

Πιο είναι το μυστικό της μέχρι τώρα επιτυχίας σου;

Επιτυχία… Επιτυχία; Θες να ξαναμιλήσουμε μετά τις 25 Μαρτίου;

Ποιοι είναι οι επόμενοι στόχοι για τα επόμενα χρόνια;

Να μπορώ να έχω την δύναμη του ρίσκου και της τόλμης. Για να καταφέρω να συνεχίσω το γράψιμο, να συνεχίσω να γράφω μουσική, να συνεχίσει η «Ανάμνηση» να κάνει παραστάσεις με τα έργα μου και να είμαι γύρω από ανθρώπους δημιουργικούς και θετικούς που θα με εμπνέουν.