Κύπρος

Δημήτρης Σούγλης: Οι δικές του αλήθειες, που «καίνε»!

By  | 

Της Νικολέτας Χρήστου

Από τα «ωραία» παιδιά της κυπριακής τηλεόρασης. Απλός και εργασιομανής. Ο Δημήτρης Σούγλης  το «παιδί του Αντ1» όπως τον έχουν ταυτίσει πολλοί κάνει τον απολογισμό της καριέρας του μέσα από την συνέντευξη που παραχωρεί στην «24». Δεν χαρίζεται ούτε αυτή την φορά. Γίνεται αυστηρός κριτής του εαυτού του, «κρατάει» σημειώσεις για τα συν και πλην της επαγγελματικής του καριέρας και αποκαλύπτει τι έγινε μετά το δημοψήφισμα του 2004. «Φοράει» χαμόγελα αισιοδοξίας και καθημερινά μέσα από την τηλεόραση του Capital μας μιλάει για τις αλήθειες που καίνε.

Για άλλη μια φορά ο Δημήτρης Σούγλης σε μια από την σπάνιες φορές που δίνει συνεντεύξεις αποκαλύπτεται χωρίς περιστροφές και είναι απλά «χειμαρώδης»

Πότε  σε συναντήσαμε πρώτη φορά τηλεοπτικά ;

Η τηλεοπτική μου εμφάνιση έγινε το 1993 στην τηλεόραση του ΑΝΤΕΝΝΑ, λίγο πριν ο Αντένα έρθει στην Κύπρο. Ωραία χρόνια, με δυσκολίες αλλά σε μια εποχή που «φέραμε» τα πάνω κάτω, αλλά φέραμε κιόλας, αν θέλετε, πιο κοντά την Κύπρο με τον Μητροπολιτικό Ελληνισμό. Δεν υπήρχαν κινητά, κάθε βράδυ στο δελτίο αποκαλύπταμε σκάνδαλα και τα κακώς έχοντα της κοινωνίας μας, ήμασταν γεμάτοι όρεξη και μεράκι «να αλλάξουμε τα πάντα»… θεωρώ ότι το είχαμε πετύχει!

Πώς νιώθεις που «πάμε» πίσω σε εκείνα τα χρόνια; 

Νοιώθω όμορφα όποτε θυμάμαι εκείνα τα χρόνια, γιατί ταυτίστηκαν με την «επανάσταση» στην Κυπριακή τηλεόραση. Συνεργάστηκα με καλούς συναδέλφους, ωραίους ανθρώπους, νέους και παλιούς και αισθάνομαι ευγνώμων που μου είχε δοθεί εκείνη η ευκαιρία από τον Πρόεδρο του Αντένα Κύπρου Λουκή Παπαφιλίππου, ο οποίος είχε πιστέψει στις ικανότητες μου, για να μου εμπιστευθεί αργότερα και την πρώτη τηλεοπτική μεσημβρινή εκπομπή στην Κύπρο, το «Μέρα μεσημέρι», το οποίο είχε αγκαλιαστεί, με καθιέρωσε και αγαπήθηκε από την κοινή γνώμη.

Νοιώθεις  ότι « είσαι παιδί του Αντ1»;

Ταυτίστηκα τότε με τον Αντένα, ιστορικά και χρονικά μπορείς να με αποκαλέσεις «παιδί του Αντένα» χωρίς να σημαίνει αυτό, ότι οι μετέπειτα συνεργασίες μου ήταν υποδεέστερες. Άφησε εποχή αυτή η συνεργασία, για την οποία ακόμη η κοινή γνώμη μιλά γι’ αυτήν. 

Ποια η πιο δύσκολη περίοδος της ζωής σου επαγγελματικά ;

Δύσκολες ήταν και είναι όλες οι εποχές. Μετά το δημοψήφισμα του 2004, με το δημοψήφισμα για το σχέδιο Ανάν, θυματοποιήθηκα, γιατί είχα εκφραστεί εναντίον του σχεδίου αυτού. Η αλήθεια να λέγεται! Και όταν λέω θυματοποιήθηκα, εννοώ ότι δυσκολεύτηκα να βρω δουλειά, μου έκλεισαν πόρτες και ακυρώθηκαν συμβόλαια σε μια νύχτα, γιατί ήμουν του «όχι» και όχι του «ναι»… Είναι μεγάλη ιστορία, για την οποία θα μπορούσα να δώσω πολλά στοιχεία αλλά μάλλον σε ένα βιβλίο, ίσως, (γέλια)…. Όπως και να ‘χει, αυτά αποτελούν παρελθόν και πίσω δεν κοιτάζω. Προχωρώ, έμαθα και μαθαίνω….

Θα σε ενδιέφερε να ασχοληθείς με την πολιτική ;

Από μικρός ήθελα να αλλάξω τον κόσμο. Να τον κάνω καλύτερο και πιο δίκαιο. Αυτό προσμέτρησε και στην απόφαση μου να ακολουθήσω την Δημοσιογραφία. Θεώρησα και θεωρώ πως χρειάζονται και πολιτικοί που θα επιθυμούν την αλλαγή του κατεστημένου. Έκανα κάποιες ενέργειες, το κατεστημένο δύσκολα πέφτει, αλλά ναι, εξακολουθεί να με ενδιαφέρει η πολιτική, όπως θα έπρεπε να είναι όμως η πολιτική. Απαντώ ειλικρινά, δεν ξέρω αν σε μερικά χρόνια αλλάξω άποψη, αλλά θα σου έλεγα ψέματα αν απαντούσα πως δεν με ενδιαφέρει.

Ποια τα καθήκοντα σου τώρα;

Καθημερινά στην τηλεόραση του Capital, εκπομπή «Η αλήθεια καίει», στις 5 το απόγευμα, με θέματα από την κοινωνία, την καθημερινότητα μας και την πολιτική. Η εκπομπή αγκαλιάστηκε και αγαπήθηκε Παγκύπρια, οι συνεργάτες μου είναι από τους καλύτερους που είχα, ο Διευθυντής του σταθμού Αχιλλέας Δημητρίου είναι εξαιρετικός, δίκαιος, υπέρ της ελευθερίας του τύπου και ανθρώπινος. Αυτά αντιλαμβάνεσαι είναι «συνταγές» που βοηθούν στην επιτυχία μιας εκπομπής.

Με ποιους συναδέλφους είστε φίλοι ;

Με αρκετούς. Οι επαγγελματικές σχέσεις δεν διαφέρουν από τις ανθρώπινες σχέσεις. Είμαι άνθρωπος που έχω γύρω μου ανθρώπους σωστούς, αφήνοντας μακριά μου πια τους «τοξικούς». Και στην κοινωνία μας υπάρχουν πολλοί. Διατήρησα και διατηρώ ανθρώπινες σχέσεις με πολλούς συναδέλφους. Παθαίνεις και μαθαίνεις. Αυτό δεν ισχύει γενικά στην ζωή;

Άρα έχεις νοιώσει αυτό που λέμε «πισώπλατες μαχαιριές»;

Βεβαίως και πολλές αλλά αυτά έχει η ζωή, διαλέγεις και παίρνεις. Ωριμάζουμε και δεν πρέπει να κρατάμε κακία σε κανέναν. Συνεργάζομαι και βοηθώ όσο μπορώ τους νέους ανθρώπους και τους νέους συναδέλφους, γιατί αυτό θεωρώ είναι σημαντικό, αν θέλουμε να δει αυτή η κοινωνία χαΐρι (χαμόγελο).Εγώ κρατώ στράταν ίσιαν τζιαι ο Θεός κριτής. Κανείς από μας άλλωστε δεν είναι τέλειος.