Celebrities

Έλενα Χατζηαυξέντη: Η Κύπρια που δίνει το δικό της ξεχωριστό ύφος στο θέατρο συνδυάζοντας τραγούδι και απαγγελία

By  | 

Πρόκειτε για μια διεθνούς φήμης Ελληνοκύπρια τραγουδίστρια και ηθοποιό. Η Έλενα Χατζηαυξέντη έχει καταφέρει να αναπτύξει ένα δικό της προσωπικό στυλ, που συνδυάζει το τραγούδι με την αφήγηση και την απαγγελία στο θέατρο. Σε μία αποκλειστική συνέντευξη μας ταξιδεύει με την δική της στάση προς την ζωή, και μας παροτρύνει να ομορφύνουμε την δική μας με τον πιο θεαματικό τρόπο. 

Αποφοίτησε από τη Δραματική Σχολή του Κρατικού Θεάτρου Βορείου Ελλάδος και σπούδασε κλασικό τραγούδι, ενώ έχει εργαστεί σε Κύπρο, Ελλάδα, Γαλλία, Ιταλία και Αγγλία με πολλούς σκηνοθέτες και μουσικούς στο κλασικό θέατρο, στο μουσικό θέατρο, στην όπερα, στην οπερέτα, στον κινηματογράφο και στην τηλεόραση.

Το 2014 ήταν υποψήφια για το βραβείο καλύτερης ηθοποιού της χρονιάς στα βραβεία Madame Figaro στην Κύπρο και το 2015 βραβεύτηκε από το κολέγιο Alexandre για την προσφορά της στον πολιτισμό. Μερικές παραστάσεις που έχει λάβει μέρος είναι: “George Hatzinasios: Τhe child with the drum”, St James Church, Λονδίνο – “World Vintage Music: Notes of Beauty and Longing”, Home House, Λονδίνο – “AXIOS ESTI” στο Union Chapel, Λονδίνο – «Γράμματα στη Mητέρα» του Κώστα Μόντη κα.

Στην τηλεόραση την έχουμε δει στην τηλεοπτική σειρά «Εκείνο το καλοκαίρι» στον ΑΝΤ1 Κύπρου και στη σειρά το «Τατουάζ»  στον Άlpha.  Επέστρεψε από το Λονδίνο τους τελευταίους μήνες για να πρωταγωνιστεί στη θεατρική παράσταση του ΘΟΚ “Η Κυρά της Θάλασσας” του Ίψεν σε σκηνοθεσία του Χάινς Ούβε Χάους και στην τηλεοπτική σειρά «Τατουάζ» στον Alpha.

Η σπουδαία Κύπρια καλλιτέχνης μας αποκαλύπτετε σε μία συνέντευξη εφ’ όλης της ύλης και μας εξηγεί γιατί δεν πρέπει να χάσουμε την θεατρική της συναυλία “Όμορφος κόσμος Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ”.

Πως αποφασίσατε να ασχοληθείτε με τις δύο μεγάλες τέχνες, την υποκριτική και την μουσική; 
Το παιδικό μου όνειρο μου ήταν πάντα να γίνω ηθοποιός. Δεν ξέρω γιατί ούτε πώς προέκυψε. Δεν έβλεπα θέατρο όταν ήμουν τεσσάρων ή πέντε χρονών αλλά ήξερα ότι αυτό μου άρεσε. Να παίζω ρόλους, να μεταμορφώνομαι. Η μουσική προέκυψε όταν μπήκα στη δραματική σχολή και ξαφνικά κατάλαβα ότι έχω ένα ιδιαίτερο μουσικό όργανο, τη φωνή μου, που άρχισα σιγά σιγά να την ανακαλύπτω μετά από παρότρυνση καθηγητών και συμφοιτητών.  
Αν σας έλεγαν να επιλέξετε μία από τις δύο τέχνες ποια θα ήταν αυτή που θα επιλέγατε;
Καμιά  Έτσι κι αλλιώς η μία είναι μέσα στην άλλη. Ο συνδυασμός τους με ενθουσιάζει με την πρωταρχική ετυμολογία της λέξης, ότι έχω μέσα μου τη θεία ουσία που μας περιβάλλει.  
Σε ποιο είδος υποκριτικής νομίζετε πως ανήκετε;
Δύσκολη ερώτηση. Το ξέρω ότι υπάρχει ανάγκη κατηγοριοποίησης της ζωής μας, των ανθρώπων, των ικανοτήτων μας, των προϊόντων μας και πραγματικά δεν ξέρω τι είδη υποκριτικής υπάρχουν. Θα έλεγα ότι μου αρέσει να δουλεύω πολύ, ώστε να μπορώ να πλησιάζω σε βάθος την υποκριτική και σε αισθητική. Φυσικά δεν τελειώνει αυτή η απόσταση αλλά αυτό είναι και το όμορφο. Θα ήθελα με την υποκριτική μου να σέβομαι τον άνθρωπο και την ιστορία που αφηγούμαι στη σκηνή και να δίνω το πιο όμορφο και βαθύτερο κομμάτι μου στην παράσταση και στον θεατή.  
Σε λίγες μέρες ξεκινάει η ιδιαίτερη παράσταση “Όμορφος Κόσμος, Η Υπέρτατη Διαμαρτυρία”. Μιλήστε μας λίγο για την ιδέα αυτή;
Αυτή η ιδέα της ομορφιάς έχει χρόνια που με απασχολεί για το πώς θα μπορούσε να γίνει παράσταση και πέρασα από πολλά στάδια, συζητήσεις και δουλειά με διάφορους συνεργάτες μου όπως τη Μαρία Γεροσίμου, η οποία τραγουδά και παίζει άρπα στην παράσταση. Με τη Μαρία δουλέψαμε πολύ για το τελικό αποτέλεσμα που θα δείτε την Τετάρτη. Γράψαμε και σβήσαμε πολλές φορές. Η ομορφιά, η ιδέα της, η διάκριση της , η δημιουργία της είναι για μένα στάση ζωής. Ένα δυνατό όπλο, που μακάρι να το μαθαίναμε από μικρά παιδιά, απαραίτητο για την επιβίωση μας. Δυστυχώς δεν συμβαίνει αυτό και κάπως η ομορφιά συνδέεται με ένα κακώς εννοούμενο ρομαντισμό και μια άρνηση της πραγματικότητας. Δεν είναι αυτό. Μιλάω για μια δύναμη μέσα μας στο φως, στην ελευθερία, στη διάκριση της φυλακής που μας προσφέρει ο σύγχρονος κόσμος, στις σκέψεις που μας οδηγούν κάτω αντί πάνω. Απέναντι σε αυτό η παράσταση “διαμαρτύρεται”.Η παράσταση λοιπόν μέσα από τη μουσική, το ξύπνημα των αισθήσεων, το λόγο, θα μιλήσει για την ομορφιά και πως εμείς ο καθένας μας μπορεί να αναδημιουργήσει τη στιγμή του, τον κόσμο γύρω του και μέσα του. Σίγουρα στόχος αυτής της θεατρικής συναυλίας είναι να νιώσουμε όμορφα και να περάσουμε όμορφα, καταλαβαίνοντας τι δυνατότητες μας δίνει αυτή η προσέγγιση του κόσμου.

Πόσο δύσκολο είναι για ένα ηθοποιό να παντρεύει την μουσική και το θέατρο σε μία παράσταση;
Είναι δύσκολο γιατί η συνθήκη του θεάτρου απαιτεί λεπτομέρεια, προσεκτική επιλογή ήχων και τραγουδιών. Δεν είναι όπως μια συναυλία που σταματάς, λες τραγούδια ασύνδετα μεταξύ τους. Πρέπει να βρεθεί κάθε φορά το κατάλληλο τραγούδι, η σύνδεση, το κείμενο γι’ αυτό και αυτές οι μουσικές παραστάσεις είναι μοναδικές. Δεν μπορείς να επαναλάβεις κάποιο κομμάτι σε κάποια άλλη γιατί ο στόχος και το θέμα είναι άλλος κάθε φορά. Οπότε δεν μπορώ να βάλω τα τραγούδια που ξέρω ήδη ή τα κείμενα, αλλά καλούμε να μάθω καινούρια και να τα συνδέσω μέσα σε αυτό που θέλω να πω. Αυτό συνεπάγεται πολλή δουλειά από το μηδέν και φυσικά πρόκληση.

Από πού εμπνέεστε;
Από τον κόσμο γύρω μου, από ανθρώπους με πιο υψηλή σκέψη από τη δική μου όπως η δασκάλα μου Βενετία Μοσχόβου, από ταινίες, παραστάσεις, μουσική, περιστατικά, εμπειρίες, από τη φύση, ηλιοβασίλεμα, βροχή , άνεμος, ένα τοπίο, από τα ταξίδια, το φαγητό, από τις αισθήσεις, από την ανάγκη που έχω μέσα μου.

Φεύγοντας ο θεατής από το θέατρο, τι είναι αυτό που θέλετε να έχει κρατήσει από την παράσταση;
Ότι μπορεί μόνος τους να πάρει τη ζωή του στα χέρια του και να την ομορφύνει, να τη σμιλεύει να την κάνει δική του με κάθε τρόπο ακολουθώντας τον βαθύ εαυτό του και όχι τους φόβους και την ασκήμια που θέλουν να μας περάσουν.  

Στην εποχή που ζούμε, θεωρείτε ότι στην Κύπρο το κοινό που παρακολουθεί θεατρικές παραστάσεις είναι «εκπαιδευμένο»;
Σίγουρα περισσότερο από παλιά αλλά θέλουμε πολλή ακόμα δουλειά. Να ερχόμαστε στην ώρα μας σαν κοινό, να συγκεντρωνόμαστε για να δούμε μια παράσταση κλείνοντας το κινητό μας, να μην τρώμε μέσα στο θέατρο, να μείνουμε ήσυχοι για να ακούσουμε, να γελάσουμε χωρίς ντροπή και πάνω από όλα να τολμήσουμε να σηκωθούμε από τον καναπέ μας και να πάμε στο θέατρο, να είναι μέσα στην καθημερινότητα μας, έστω μια φορά ή δυο φορές τον μήνα.

Για έναν νέο καλλιτέχνη, στην οικονομική και κοινωνική κρίση του σήμερα, είναι εύκολο να πραγματοποιήσει το όνειρό του;
Όχι, δεν είναι. Πότε δεν ήταν. Πάντα η τέχνη είναι ένα δύσβατο μονοπάτι. Ειδικά σε αυτές τις εποχές η επιβίωση είναι ακόμα πιο δύσκολη. Αλλά δεν είναι αδύνατο. Φτάνει να ξέρεις τι θέλεις βαθιά και να μπορείς να το πεις καθαρά στον εαυτό σου. Μόνο τότε μπορεί να γίνει το όνειρο πραγματικότητα, όταν δεν φαντάζει μακρινό όνειρο, αλλά μια σκέψη που λέω στον εαυτό με σιγουριά και ξέρω γιατί την επιλέγω.

Υπάρχει κάποιος «ρόλος – απωθημένο» που θα θέλατε να ερμηνεύσετε στο μέλλον;
Απωθημένο όχι. Πιστεύω πια ότι δεν μπορούμε να παίξουμε όλους τους ρόλους και ότι είναι και σαν να τους παίζουμε όλους. Σίγουρα όμως έχω επιθυμία να κάνω μεγάλα κλασικά έργα, τραγωδία και κωμωδία. Ρόλους όπως η Μήδεια και η Ηλέκτρα αλλά και μιούζικαλ όπως ο ρόλος της Μαρίας στη “Μελωδία της Ευτυχίας”. 

Ποια τα μελλοντικά σας σχέδια;
Μετά τη συναυλία συνεχίζω στο ΘΟΚ στην “Κυρά της Θάλασσας” στην κεντρική σκηνή καθώς και στο Τατουάζ όπου θα εμφανιστεί και πάλι ο ρόλος μου. Επίσης ετοιμάζω το πρώτο μου άλμπουμ με τίτλο Shiraz. Τρία κομμάτια του δίσκου θα ακουστούν για πρώτη φορά στη συναυλία. Οι στίχοι είναι της Μαρίας Αθήνη και η μουσική είναι νέων κύπριων καλλιτεχνών του Ανδρέα Παπαπέτρου, του Σταύρου Χόπλαρου, της Μαρίας Γεροσίμου και το Νίκου Ευαγγέλου. Είναι μια ερωτική ιστορία που διαδραματίζεται στο Λονδίνο και μιλάει για τη δυσκολία του έρωτα αλλά και τα πολύτιμα δώρα του. Η ιστορία αναφέρεται στην έννοια του Serendipity και πως το τυχαίο μπορεί να οδηγήσει σε ευχάριστες, μη αναμενόμενες εκπλήξεις. Ο τίτλος έχει να κάνει με το κρασί Shiraz αλλά και ποιήματα από σπουδαίους Πέρσες ποιητές που υμνούν το κρασί και τον έρωτα. Ακόμη έχουν προκύψει διάφορες προτάσεις και ανυπομονώ, αλλά δεν μπορώ να αποκαλύψω τίποτα ακόμα.

Μπορείτε να απολαύσετε την Έλενα Χατζηαυξεντή στην μοναδική θεατρική συναυλία “Όμορφος κόσμος Η ΥΠΕΡΤΑΤΗ ΔΙΑΜΑΡΤΥΡΙΑ” την Τετάρτη 29 Νοεμβρίου στις 20:30 στο Δημοτικό Θέατρο Λατσιών.

ΕΙΣΟΔΟΣ ΕΛΕΥΘΕΡΗ 

Διοργανωτής: Ανοιχτό Πανεπιστήμιο Κύπρου

Χορηγός Επικοινωνίας: ΡΙΚ

Υπό την αιγίδα: Δήμου Λατσιών